Geef je waardering:
( 0 bezoekers gaven gemiddeld een 0 aan dit artikel.)
Moet je nu naar binnen keren en veertig dagen twitterstil zijn, of moet je gewoon blijven bloggen, facebooken, twitteren en andere social media gebruiken? Daarover zijn de meningen verdeeld. Voor beide is veel te zeggen.
Het is vandaag Aswoensdag: het begin van de Veertigdagentijd. Het is een voorbereidingstijd naar het belangrijkste feest van het christendom: Pasen, waarop de Verrijzenis van Jezus Christus wordt gevierd. Zo’n groot feest vraagt een lange intense voorbereiding: 40 dagen lang. Een tijd voor retraites, boetevieringen, werken van barmhartigheid en broederlijk delen. Een tijd van inkeer, en een voorbereiding op een tijd van nieuw leven.
Voor de buitenwacht is vasten daarbij de meest in het oog springende activiteit. Ongetwijfeld hebben we dat ook te danken aan onze moslimbroeders die met de ramadan langere tijd vasten. Opmerkelijker is het de veertigdagentijd inmiddels de ‘katholieke ramadan’ genoemd, hoewel de christelijke roots toch echt veel langer in Nederland aanwezig zijn dan deze mooie islamitische traditie.

Vasten 1.0 40 dagen geen vlees, geen alcohol, geen seks

De veertig dagen van onthouding zijn bekend van geen vlees, geen alcohol, geen seks en dat soort zaken. ‘Traditioneel’ vasten wordt dat genoemd.

Vasten 2.0 Geen tv, minder internet, minder sociale media

Daarnaast zijn er ‘modernere’ manieren van vasten en dan komen andere voorbeelden voorbij: geen tv, geen muziek, niet naar de film, minder internetten, minder achter de pc. Het zijn voornemens die opvallend vaak met nieuwe media te maken hebben. Ik merk dat mensen wat vaker een boek pakken of sociale media vaarwel zeggen.
Steeds meer mensen om mij heen zie ik aan het begin van de veertigdagentijd al hun tweets of facebook berichten op te ruimen. 40 dagen niet twitteren. Anderen volgden hem snel. Zo schreef Anton de Wit een poos geleden een mooie blog dat je vooral ‘binnenkamers’ moet gaan. Mooi en erg goed. De Wit beschouwt Facebook en Twitter als ‘buitenkamerse’ media (dat zijn mijn woorden). Hij schrijft bijvoorbeeld:
Daarbij vind ik het ook wel echt een medium dat, net als de tempel in het evangelie, tal van huichelaars aantrekt die er met uitgestreken smoelen de aandacht op zichzelf pogen te vestigen. Voor mijn eigen zielenheil en bloeddruk lijkt het me dus goed mij er even niet te vertonen.”

Stoppen met praten?

Ik geloof oprecht in De Wits goede intenties, waarbij hij vooral zijn blog als een spiegel van zijn binnenkamer zou moeten blijven inzetten de komende tijd. Anderzijds: waar kom je géén huichelaars en uitgestreken smoelen tegen? Zijn gemiddelde kerkgemeenschappen heiliger dan social mediagemeenschappen? Waarom zou je stoppen met sociale media? Je stopt immers ook niet met mensen te zien en je stopt ook niet met praten.
Blijkbaar heeft zo’n tijdelijk ‘digitaal kluizenaarsschap’ een zekere aantrekkingskracht en wordt internet en vasten op dezelfde wijze verbonden als televisie en vasten. Media zijn onlosmakelijk met onze maatschappij verweven. Deze media helemaal vaarwel te zeggen, is afscheid nemen van de maatschappij.
In een zekere zin zou je kunnen zeggen: mensen willen even geen gemedieerde postmoderne samenleving meer. Mensen willen even terug naar de wortels en de overzichtelijkheid van boeken en offline contacten. Niet meer twitteren en geen televisie wordt een christelijk vastenprotest tegen nieuwe media.
Daar is niets op tegen.
Je kunt er ook anders naar kijken.

Je naaste online ontmoeten

Sociale media bieden immers mogelijkheden van vriendelijkheid, delen en ontmoeting. Je kunt bijvoorbeeld werken van barmhartigheid en de mooie kanten van het christendom laten zien. De ramadan wordt positief gewaardeerd in ons land, dus de Veertigdagentijd kan iets van haar glans herwinnen als we sociale media gebruiken. Als we laten zien wat voor mooie bezinnende periode het is en welke meerwaarde dat heeft.
Social media beginnen is niet meer stoppen. Sociale media zijn niet alleen onvertogen zelfexpressies of vermaak. Als iemand twittert ‘Even een askruisje halen vanavond’ of is dat niet per sé zelfexpressie, maar eerder een mooie geloofsgetuigenis. Het is broederlijk delen en compassie tonen. Door wat vaker mensen steun te betuigen (let op: een Direct Message op Twitter is ook grandioze verborgen functie!). Door mensen te helpen met vragen of door te getuigen. Op een ingetogen manier, van wat je zelf bezielt. Minder wellicht en intensief als een optie.

#ashtag

Een bijzonder voorbeeld is het gebruik van de hashtag #ashtag op Aswoensdag. Zowel op Twitter, waar het enkele jaren geleden begon, als op Facebook en Instagram. Op Instagram zorgde dat voor meer dan 130.000 foto’s. Jong en oud deed mee:
Als het zeewater bij eb zich terugtrekt, blijft de zee zichtbaar. Kalmer, maar aanwezig als een kracht. Pasen is de belangrijkste gebeurtenis uit het christendom. Met de krachtigste boodschap sinds Kerstmis. Over een paar weken jubelen we het uit en gaan we 50 dagen feesten. Als mensen Pasen met paaseitjes, gele kippetjes en vrolijk dartelende lammetjes verwarren, is digitaal kluizenaarsschap daarom een waardig initiatief, maar een kant van de medaille.

Vasten gaat eigenlijk niet over minder eten, geen alcohol, geen seks of niet roken. Hoezeer minderen mag. Het gaat ook om focussen in je binnenkamer op wat ertoe doet in je leven: de schoonheid, de troost en aandacht voor je naaste. Om van daaruit de deuren te openen naar de buitenwereld. Daar kunnen sociale media bij helpen.

Delen in je netwerk: Share on FacebookTweet about this on TwitterShare on LinkedInShare on Google+Pin on PinterestBuffer this pageEmail this to someone